Winticultuur
Op een mooie dinsdagmiddag liep ik de moeder van Djawitha tegen het lijf. Haar dochter en ik zijn al jaren goede vrienden. Van samen spelen in de zandbak tot stappen op de zaterdag, wat hebben we niet met elkaar meegemaakt? Ook het contact met de ouders van Djawitha was leuk, gezellig op de bank voor de tv of met z’n allen rond de tafel voor een potje Backgammon. Het ware leuke jaren, maar door de verplichtingen van werk en school had ik de familie een tijd niet gezien. Dus bij deze ontmoeting begroetten we elkaar hartelijk en raakten aan de praat. Zo vroeg de moeder van Djawitha mij wat ik zoal deed met mijn tijd. Of ik de schoolbanken weer verwarmde, werkte, of inmiddels weer een nieuw bedrijf had geopend. Na een overwegende stilte antwoordde ik Fanowdu, mevrouw, ik studeer voor Bunuman.
Nou, nou, nou, als blikken konden doden dan lag ik vandaag de dag enkele meters onder de grond.
Wat een woede, wat een emotie dat die vrouw uitstraalde onder haar beleefde glimlach. Jij Fanowdu….? Al die tijd dat je bij mij komt?......mmm……..dan moet ik maar goed uitkijken dat je niks in mijn tuin komt begraven. Ja toch? Want dat hoor je steeds, nee hoor, had het niet achter je gezocht. Dus je bent Bunuman?!
Oeps! Daar gaan we weer, dacht ik bij mezelf met een lichte glimlach. Al die goede jaren samen gedeeld is mevrouw vergeten, uit angst en onwetendheid. Ik kon mevrouw niet anders antwoorden dan door dit boek te schrijven.
Men heeft in de loop der jaren vele oordelen gevormd omtrent de winticultuur. Helaas is het zo, dat ik niet kan zeggen dat deze oordelen geheel onterecht zijn. Vele mensen hebben van de daken geroepen, de waarheid in pacht te hebben. Zei riepen het hardst ‘bij mij vind je beterschap.’ ‘Kom, je redding is nabij.’ Om er achteraf alleen maar zieker en armer vanaf te komen.
De verwarring wordt zo steeds groter, en wanhoop neemt de overhand. Gods kinderen huilen, ze vragen om hulp, schreeuwen het uit, in gedachten en woorden, maar worden overvallen door rovers. Mensenkinderen die hun eigen geluk, over de rug van anderen trachten te halen. Mensen zonder eer en geweten, en soms zelf gezegende die beter hadden moeten weten.
U besluit uzelf en uw familie te behoeden voor dit dwalen. U scheert alles over een kam en keert de winticultuur de rug toe.
Als ik hieraan denk dan vult mijn hart met verdriet en me ogen vol water. Tranen begaan hun vaste route en maken een plons op deze woorden. Ik ben vol onbegrip en vraag mezelf vaak af waarom? Ik richt me tot God en vraag met respect waarom? Wat schieten deze valse mensen, deze valse meesters ermee op?!
En het antwoord is zo verrassend hetzelfde, als in eerdere eeuwen. Geld! Aanzien! Macht! Wat volksstammen eeuwen lang hun leven heeft gekost, is vandaag de dag nog steeds de reden van veel ellende. Er is zoveel misbruik gemaakt van een leer die zo zuiver is, met geld als motivatie.
Beste lezers, zoals er slechte mensen zijn, zo zijn er ook goede. Laat u niet ontmoedigen, maar houdt uw vertrouwen en uw geloof vast. Ik zal u trachten te vertellen wat nodig is. Om zo een eind te maken aan de vele vragen en negatieve oordelen over onze cultuur en religie.
Het hoe en waarom van deze mooie volwaardige leer zullen wij op deze site beantwoorden, langzaam maar zeker.
Bron: Ik en mijn God geschreven door Dion Cameron
Contact